Бидний үхэл - Чон Тэ Чүн

Бага байхдаа сонины нийтлэлээс уншиж байсан нэгэн гунигт явдлыг дуу болгосон бүтээл юм.

Өмнө нь 90-ээд оны эхээр энэ дууг анх сонсоход зүгээр л нэг дуу гэж боддог байсан бол, хожим нь хүүхэд өсгөж том болсныхоо дараа эргээд харахад үнэхээр эмгэнэлт явдлыг дуулсан байжээ.

Сүүлийн үеийн сонины нийтлэлд ч бас бий.
http://www.hani.co.kr/arti/opinion/column/813731.html

Дуу нь дараах байдалтай байна.

Уншилт) Ажил хийдэг ядуу зүдүү хос өрөөнийхөө хаалгыг гаднаас нь түгжээд ажилдаа явсан хойгуур, подвалын өрөөнд гал гарч, дотор нь тоглож байсан бага насны хүүхдүүд гарч чадалгүй угаартаж амиа алджээ.
Гал гарах үед эцэг Квон гуай Кёнги мужийн Бүчон дахь ажилдаа, эх И хатагтай Хапжон-дун руу гэр цэвэрлэгчээр ажиллахаар явсан байсан бөгөөд хүүхдүүдийг өрөөнөөс гаргахгүйн тулд хаалгыг гаднаас нь цоожилж, үүдний хаалгыг ч мөн түгжсэн байжээ. Мэдээ авсан И хатагтай гүйж ирэн хаалгыг нээхэд таван настай Хе-ён охин шалан дээр доош харан хэвтсэн, гурван настай Ён-чоль хүү овоолсон хувцас руу хамраа наасан байдалтай амиа алдсан байв. Хоёр хүүхдийн амиа алдсан өрөө нь 10 орчим метр квадрат хэмжээтэй бөгөөд шалан дээр тархсан хувцас хунар, даавуун шүүгээ зэрэг тавилга хэрэгслүүд дутуу шатсан шүдэнзний хамт утаанд нүүгэлтсэн байлаа.
Энэ хос Чүннам мужийн Керён-мёнь Күмдэ 2-ри тосгонд 3000 орчим метр квадрат талбайд тариалан эрхэлж байгаад ядууралд дийлдэж 88 онд Сөүлд ирсэн бөгөөд өнгөрсөн оны 10-р сард одоогийн подвалын өрөөг 4 сая воноор түрээслэн амьдарч байжээ. Эх И хатагтай цагдаад ‘Өдөр бүр ажилдаа явахдаа гал тогоонд хутга, нүүрсний гал байдаг болохоор аюултай, гадаа гарвал төөрөх эсвэл хулгайлагдах вий гэж айсандаа хаалгаа түгжихээс өөр арга байгаагүй’ хэмээн нулимс дуслуулан ярьжээ.
И хатагтай өдөр бүр хүүхдүүдийн идэх хоол болон шээлтүүрийг бэлдэж тавиад ажилдаа явдаг байсан гэв. Тэдний амьдардаг байшинд нийт 6 подвалын өрөө байдаг бөгөөд тус бүр нь тусдаа бүтэцтэй ажээ.

(Дуу) Залуу аав үүрээр ажилдаа явж
Ээж ч бас мөнгө олохоор айлын ажилд явна
Подвалын ганц өрөөнд жаахан бид хоёр
Өглөөний нар тусах өндөр цонхны доор сууна
Өрөөний хаалга гаднаас цоожтой
Хойморт хүйтэн хоол, шээлтүүр сав
Ээж, аав хоёрыг ирэх шөнө болтол бид уйдавч хийх зүйлгүй
Өдөр нь зурагт гарахгүй, бид асааж ч мэдэхгүй
Шөнө үзэх зурагт ч хүний газрын ертөнц
Ээж, аав нэг ч удаа гарахгүй, манай гэр ч, манай хороолол ч гарахгүй
Жижигхэн цонхны нарны гэрэл ч замхарч, бид өдөржин хэвтээд тааз ширтэнэ
Унтаж сэрээд зүүд ч юм уу мэдэхгүй, дахиад л шүдэнзээр тоглолоо

Өлсөхөөсөө өмнө хоолоо идэж дуусгаад
Шээс хүрээгүй байхад ч шээлтүүр рүү
Бид тийм зүйлээс өөр хийх юм байсангүй, дүү минь хараахан ярьж чадахгүй болохоор
Буйдхан шатаар хэн ч ирэхгүй, хулгайч ч бай, дээрэмчин ч бай хамаагүй
Хажуу өрөөнд хэн амьдардгийг ч мэдэхгүй, магадгүй тэнд ангал байдаг ч юм бил үү

Шүдэнзний гал миний хувцас руу үсэрч, хөмсөг, үсийг минь ч түлж
Энд тэндгүй авалцаж, дүрэлзэн асна, бидний айсан зүрх, хоёр нүдэнд ч дүрэлзэнэ~
(Ээж ээ, аав аа! Бид тэгж их айж байхад
Ээж, аав хоёр минь бидэнтэй хамт тэнд байсан бол...)
Өрөөний хаалга тас түгжээтэй нээгдэхгүй, цагаан утаа өрөөгөөр дүүрч
Бид бие биенээ тэврээд зөвхөн нулимс л урсгасан
Ээж ээ, аав аа... Ээж ээ, аав аа...

(Уншилт) Бид тэгж үхсэн
Тэр үед ээж аав хоёр тэнд хамт байсан бол..
Үгүй ээ, ээж минь ч болохноо хамт байсан бол..
Үгүй ээ, бид өрөөн доторх утаа, гал дунд бие биенээ тэврээд чичрэхээс өмнө
Ээж, аавыгаа санаад хаалгаа хүчтэй нүдэхээс өмнө
Хумснаас цус гартал шал маажихаас өмнө
Тэгж байгаад дүү минь түрүүлж амьсгал боогдон унахаас өмнө
Тэр үед ээж, аав хоёр тэнд хамт байсан бол..
Үгүй ээ, бидний нэг өдөр зугтах мэт орхиод гарсан хөдөө тосгонд минь
Бид дөрвүүлээ элэг бүтэн амьдарч чаддаг байсан бол..
Үгүй ээ, энд бидэн шиг ядуу хүмүүст ч
Адислал хайрладаг тийм улс байсан бол...
Үгүй ээ, энд ээж, аав минь ч эзэн нь байдаг тийм ертөнц байсан бол..
Ээж ээ, аав аа! Хэтэрхий их битгий гуниглаарай
Энэ ээж, аавын буруу биш ээ
Энд, утаанд нүүгэлтсэн хувцасны хэлтэрхий, бяцхан биеэ орхиод явах ч
Ээж ээ, аав аа! Бид одоо тэнгэрийн элч болоод тэнгэрийн орон руу явж байна
Гэвч тэр тэнгэрийн элч нар ийм гунигтай ертөнцөд дахин бууж ирж чадахгүй
Хэзээ нэгэн цагт бид тэнгэрийн оронд дахин уулзах байх
Ээж ээ, аав аа!
Бид энэ ертөнцөд сурсан хамгийн хөөрхөн үгээрээ сүүлчийн мэндийг хүргэе
Ээж ээ, аав аа.. Ээж ээ, аав аа..
Одоо, баяртай... баяртай...